شما اینجا هستید: Homeسخن سردبیر"برجام تازه " یا "فرجام برجام "،کدامیک مسیر است ؟

سخن سردبیر

"برجام تازه " یا "فرجام برجام "،کدامیک مسیر است ؟

سیده مسعوده میرمسعودی

با خروج آمریکا از برجام عملا این توافق در یک سراشیبی پر دردسر  قرار گرفته است و بدنبال این خروج، تحریم های سنگینی بر دوش حکومت اسلامی ایران قرار دارد و عملا اقتصاد ایران را متشنج و بی ثبات کرد و در نهایت ایران با این موضوع از حرکت مفید و حیاتی باز داشته شد.
 حال با استقرار ناو آبراهام لینکن آمریکا  در خلیج فارس ، ورق تازه ای از مسائل این تنش آغاز گردید که نه تنها ایران،  بلکه کشورهای منطقه و دیگر کشورهای اروپایی را تحت الشعاع مسائل  قرار داده است . فشار حداکثری از طرف آمریکا با سیاست هویج و چماق صورت دوگانه ای از سیاست های آمریکا را نزد جهانیان به نمایش گذاشته است و در دیگر سو بازیگر ایرانی نیز در سطحی متفاوت عکس العمل، گاه مقاومت و گاه نرمش در مقابل سیاست های آمریکا را دارد و این دو سیاست  با نگرانی عمده ای که در منطقه ایجاد کرده توانسته خط میانجیگری را بین دو بازیگر فعال نماید . به نظر می رسد ایران از درجه اهمیت خود به لحاظ ژئو استراتژیکی و ژئو اکونومیکی بخوبی آگاه است  و یکی از کارت های برنده ایران در این بازی همین پتانسیل بالقوه است .
 از طرف دیگر آژانس بین المللی انرژی هسته‌ای  نیز از ایران در توافق  برجام  به عنوان یک متعهد به رعایت برجام نام برده است .
با نگاهی گذرا به توافق نامه برجام می توان گفت که حقیقتا ایران در 5+1 از همه توافق کنندگان متعهد تر بوده و بواقع  هیچ تخطی در توافق برجام را نداشته است. از زمانیکه  وزیر خارجه عمان خط میانجیگری بین دو کشور ایران و آمریکا  را باب کرد، خطر جنگ با ایران را بسیار مهم و کلیدی عنوان کرد و این جنگ را آتش به انبار باروت بردن به دنیا معرفی کرد  و شاید می خواست اهمیت موضوع جنگ با ایران را گوشزد کند و حقیقتا هم این جنگ می تواند در  خاورمیانه، نه یک بهار  بلکه  چندین بهار برای بازیگران منطقه ای ایجاد نماید . نخست وزیر غول تکنولوژی دنیا شیزوآبه  نیز نتوانست مقاومت حداکتری را کم کند و کماکان ایران دور خود را تند کرده و ضرب الااجلی  را هم ، برای تعهدات اروپا تعیین کرده است و حتی پافراتر  گذاشته و دست به نقض آشکار برجام ، شروع غنی سازی را عنوان کرده است البته اتفاقات بندر فجیره نیز در این تنش ها بی‌تأثیر نبود و باعث شد مدتی از ایران وجه یک بازیگر یاغی و زورگو را به نمایش بگذارد
با این مقدمه آنچه در بحث اصلی مورد توجه است خط آخر و یا به عبارت دیگر فرجام برجام تا کجاست؟  آیا امیدی به زنده ماندن برجام است ؟
جواب این سوال در دست تصمیم گیران ایران و متحدان این کشور است .
نرمش سیاسی و گاه سیاست خشن ایران، آمریکا را در سیاست اعمالی خود دچار رفتار ناهمگونی کرده است ، که مشابه سیاست هویچ و چماق است گاه سیاست پاداش آمریکا  به قدری کوتاه و نامطمئمن است که بازیگر  مقابل را وادار به واکنشی تند می کند و در ادامه آن ، عملکرد آمریکا به طرف سیاست تنبیه می رود.
به نظر می رسد ترامپ رئیس جمهور اقتصاد محور آمریکا  تبحری در بازی سیاسی ندارد و دچار سردر گمی شده است. و در واقع نمایش های جنگی ترامپ،  ایران را مصمم تر کرده و ایران نیز به دلیل آگاهی از روش و مسلک های رئیس جمهوری آمریکا درپی پرداخت هزینه کمتر است و بیشتر به ائتلاف با کشورهای دیگر روی آورده و این می تواند به نفع چین و روسیه باشد .
ترامپ با تصمیم های تهاجم گونه سعی دارد متحدهای جدیدتری  را با خود همراه سازد اما ایران با تکیه به رقابت دو بازیگر ،خود را در میان  آمریکا و هر بازیگر دیگر بالانس می کند تا بتواند به نتیجه مطلوب رسیده و برنده منافع  اصلی باشد .
با این حال اقتصاد کشور با این تحریمها ضربات سختی دیده و زیر ساخت های کلیدی ایران دچار تشنج شدیدی می شوند و مهمتر اینکه در عصر تکنولوژی رقابت ها تنگاتنگ شده بیشترین آسیب به کشور وارد می شود .
امیدوارم تصمیم گیران کلیدی بتوانند با حفظ عظمت ایران برای برجام یا فرجام شرافتمند تدارک ببیند و یا برجام تازه برای حفظ منافع ملی کشور طراحی کنند.

98/3/29