شما اینجا هستید: Homeسخن سردبیر فرصت های طلایی یا تنش های طولانی ; انتخاب با ماست

سخن سردبیر

فرصت های طلایی یا تنش های طولانی ; انتخاب با ماست

 سیده مسعوده میر مسعودی

برجام، تفاهم نامه 5 قدرت جهانی با ایران بود که زمانی با نیت ایجاد ارتباط  و همکاری مستحکم و اصلح با جهانیان منعقد شد تا بتواند ایران را از انزوا جهانی خارج ،صلح و آشتی را در منطقه و جهان برای ایران به ارمغان آورد. هرچند اکنون برجام به یک تنش و گره کور بدل شده و فرصت های رشد و بالندگی را در عصر جهانی شدن  و ارتباطات جهانی از ایران ربوده است . تصمیم گیران کلیدی ایران تنش طولانی مدتی را با آمریکا در پیش گرفته اند که نه به دیپلماسی منتهی می شود و نه به جنگ . آمریکا از ایران به عنوان برگ بازی با رقیبان اقتصادی مانند چین و یا بلوک قدیمی شرق روسیه و یا ایجاد تبعیت و پیروی بر اروپا استفاده می کند، همچنین در نگاه اقتصادی ، آمریکا از ایران به عنوان بازیگر شرور در منطقه  استفاده تا بتواند بازار فروش تسلیحات نظامی را در منطقه داغ نگه دارد.  در ایران اما سایه های سنگین تنش و گرانی و تورم روز به روز گسترده تر می شود. براستی ما در حال کسب فرصت های طلایی هستیم، تا اقتدار ملی را هم داشته باشیم؟ یا در حال از دست دادن فرصت ها در عصری هستیم که سرعت تکنولوژی های روز ، بسرعت در حال نوآوری و پیشرفته شدن است؟
ایران کشوری که پایه محوری اقتصاد را  با فروش نفت خام رقم می زند و از این راه ساختارهای اقتصادی خود را سرپا نگه می دارد به پشتوانه چه نیرویی اقتصادی دیگر این چنین فرصت ها را از دست می دهد.؟
تصمیم گیران کلیدی ایران چگونه می اندیشند؟ تنش ها و درگیریها در منطقه چقدر برای ایران سود یا ضرر دارد؟
با نگاهی به تاریخ پر وپیچ  و فراز ایران ، درمی یابیم در برهه های از تاریخ، ایران دچار این بیماری، قطع ارتباط با دنیا شده اما این بیماری همیشه برای ایران مضر بوده و در این دوره هابه اصطلاح بستر بیماری ، اغلب کشورهای کوچک  منطقه راه رشد و توسعه را پیموده اند .
در عصر تکنولوژی و انقلاب ارتباطات و اطلاعات ، که هر کشوری می خواهد سهم بیشتری از آینده این عصر را بدست بیاورد براستی اولویت زمامداران  ایرانی چیست ؟ با نگاهی اجمالی در میابیم نفت که پایه اصلی اقتصاد کشور  است هم اکنون ارزش وجودی خود را در کشورهای تولید کننده اوپک از دست می دهد. شایسته تر است در این عصر به جای قدرتمند بودن نظامی در منطقه ،قدرت تکنولوژیکی کشور را ارتقا داده و با ایجاد  پایه های از جنس تولیدات و محصولات کشاورزی یا صنعتی و ... درصدد جایگزینی پایه های غیر نفتی  باشیم. برجام را کنار بگذاریم و جام های دیگر از کشاورزی گرفته تا تولیدات  دیگر را در کشور زنده کنیم. اکنون ما نیاز به انتخاب داریم خوب یا بد،کافی است که بد و بدتر را در مقابل قرار دهیم و در آخر با انتخاب درست ملت را از این برزخ تنش و درگیری برهانیم و فرصت های طلایی عصر انقلاب تکنولوژی را از دست ندهیم .


97/4/12