شما اینجا هستید: Homeسخن سردبیربه مناسبت 2 اکتبر روز جهانی "جهان بدون خشونت

سخن سردبیر

به مناسبت 2 اکتبر روز جهانی "جهان بدون خشونت

سیده مسعوده میر مسعودی

 جهان بدون خشونت شاید رویایی باشد تا به امروز جهان نتوانسته به آن  دست بیابد . هر چند کشورهای توسعه یافته عنوان کرده اند که در این راه قدم گذاشته اند و مروج صلح و دوستی در جهان هستند یا ادیان مختلف هر کدام از دیدگاه خودشان در این مسیر قدم بر می دارند و یا سازمانهای بین المللی  تلاش اشان با رسیدن به جهان بدون خشونت تنظیم کرده اند ولی در دنیای واقعی هنوز  به این هدف دست نیافته اند .
وقتی عکسهای کودکان یمنی که از سوءتغذیه  می توان دنده های قفسه سینه آنها را شمرد یا دختران چشم میشی ایزدی که با خشونت مورد تجاوز و خشونت جنسی قرار می گیرند یا کارگر معترضی که خواهان دریافت دستمزد کار خود است چه آنی که در فرانسه آست و چه آنی که در عراق و ایران است همه نشان می دهد که خشونت  هنوز وجود دارد و فقط از یک سطح به سطح دیگر یا به نوع دیگر تغییر شکل داده است .
خشونت های روانی ،جسمی ،اجتماعی و جنسیتی و دینی و غیره هنوز در دنیا وجود دارد و نمی توان آنها را کتمان کرد  وحتی جا معه بین الملل که پرچم دار صلح و دوستی و رسیدن جهان بدون است خشونت نتوانسته ابزار محکمی برای مبارزه  با خشونت پیدا کند و تنها به محکوم کردن شفاهی موضوع  اکتفا می کند ویا می توان گفت  اساسا قدرت و توان مقابله با این معضل جهانی را بطور گسترده بدست نیاورده است .
جهان بدون خشونت یک آرمان دست نیافتنی است.  ولی هر دولت و ملتی می تواند در چارچوب حاکمیتی خود این مفهوم را تا حدودی بر آورده کند . کشورهایی که دوران گذار را طی کرده اند و به دوران عقلانیت و حاکمیت خرد و اندیشه انسانی رسیده اند تا حدودی  توانسته اند این مفهوم را در آن سرزمین اجرا کنند و حداقل در آن مسیر حرکت کنند .
 ولی خاورمیانه که محل تلاقی سه دین و تمدن جهانی است هنوز درگیر اثبات حقانیت خود به همدیگر هستند و همین اثبات باعث شده ملت های تحت سیطره آنها خشونت را با رنگها و انواع متفاوت تجربه کنند .خشونت در اینجا از هر طرف یک تعریف خاص دارد یعنی خشونت مفهوم عمومی  خود را  از دست داده و با نام جدید به یک خشونت جدید تبدیل شده است  و نکته قابل تامل این است که این باز تعریف جدید در درون  همان خشونت ودر نما  به یک شکل قابل قبول تبدیل شده است. کودکان یمنی و زنان تحت شکنجه یا کودکان  یمنی تحت عنوان دفاع  مورد خشونت قرار می گیرند ونمونه های بیشماری  از اشکال وحشتناک خشونت  در پهنه ای به وسعت زمین گریبانگیر ساکنان آن است .
مبارزه با این خشونت ها اول از همه انسان بودن را در همه جوامع می طلبد . حقوق و عقیده و تفکر هر فرد یا جامعه یا ملت باید برای همه قابل احترام  باشد و نکته مهمتر این که  تحمیل اینها می تواند خشونتی بوجود بیاورد که از مبدا خشونت نیست ولی در مقصد خشونت محسوب می شود
با همه این تفاسیر ،آموزش و دیدگاه انسانی و احترام به حقوق دیگران می تواند در بعد جهانی خشونت را در سراشیبی کاهش قرار دهد ولی با این حال جهان بدون خشونت رویای قشنگی است .