شما اینجا هستید: Homeسخن سردبیر دنیای امروز و تفکر فردا (پیامدها و آینده نگری:مطالعه موردی ایران )

سخن سردبیر

دنیای امروز و تفکر فردا (پیامدها و آینده نگری:مطالعه موردی ایران )

 سیده مسعوده میر مسعودی

در حالی وارد پنجمین ماه 2020 شدیم که آمار مبتلایان به کووید 19 از مرز 4 میلیون نفر گذشته و با بیش از 270 هزار مرگ ناشی از این ویروس ، شاهد بالاترین مرگ و میر ناشی از بیماری در 40 سال اخیر بودیم . بیماری کووید 19 از خانواده کرونا از آزمایشگاه در ووهان چین در طی تقریبا 6 ماه در جهان همه گیر شد .بجز مسئله مرگ ومیر ناشی از این بیماری ،پیامدهای اجتماعی ،اقتصادی و سیاسی و روانشناختی مهمی را در پیش داشته . آمار بیکاری و تعطیلی کسب وکار ها و تبادلات اقتصادی به پایین ترین حد خود رسید .بیشترین عوارض این بیماری درابعاد وسیع برای صنعت نفت و سوخت بود که در اثر عدم تبادلات اقتصادی و تعطیلی چرخه های اقتصادی در بعضی از جاها به درجه منفی (منفی37)رسید که رقمی وحشتناک برای تولید کنندگان این صنعت بود.
در داخل کشورها نیز بسته به قدرت اقتصادی آن کشور،موجهایی از افت و تعطیلی صنایع مختلف و بیکاری و پایین آمدن نرخ رشد داخلی و تورم بالا برای آن کشور را به ارمغان اورد ودر ادامه هیچ آینده نگری مطمئنی از اتمام آن و زمان کشف واکسن این ویروس وجود ندارد .
در اینجا این سوال پیش می آید که چگونه می توان در این زمان که در شیوع این بیماری هستیم بتوانیم مهندسی اجتماعی و اقتصادی و روانشناختی جامعه را داشته باشیم تا با کمترین هزینه این معضل را پشت سر گذاریم؟
برای جواب به این سئوال باید جامعه موردی خود را که ایران می باشد از نظر اقتصادی و اجتماعی و روانشناختی از قبل از ورود کووید 19 مورد بازبینی قرار دهیم . کم شدن تولید نفت به زیر 300 هزار بشکه در روز ،تحریم های بانکی و غیر بانکی آمریکا ،اقتصاد شکننده و فاسد ،تورم بالا و نرخ رشد پایین ، قرار گرفتن درصد بالایی از جامعه زیر خط فقر و عدم شفافیت دولت در ارائه خدمات و بیکاری گسترده ،عدم سرمایه گذاری خارجی در کشور و با توجه به پتانسیل جغرافیایی و فرهنگی که می توانست در صنعت گردشگری سر آمد باشد تقریبا با سیاست خارجی در حال حاضر تصمیم گیران به صفر رسیده است . در طرف مقابل این مشکلات ،پتاسیل های جغرافیایی و زمینی و نیروی انسانی کارآمد و خاک زرین این سرزمین وجود دارد .
حال در دو طرف معادله این موارد را داریم چگونه می توانیم کفه ترازو را به طرف قسمت مثبت سنگین کنیم؟
در اینجا آنالیز ها و راهکار ها باید سطح به سطح صورت گیرد از دولت حاکم شروع می کنیم .تغییر سیاست خارجی به نگاه مسالمت آمیز و همکاری در منطقه و عقب نشینی در استراتژی صدور می تواند اولین قدم در این مهندسی باشد .تغییر بنیادین در نگاه به جنگ های نیابتی در کشورهای عراق و سوریه و لبنان تا تصحیح قدرت اقتصادی و محکم کردن پایه های اقتصادی کشور. درهای باز برای ورود تکنولوژی روز دنیا با الگو گیری از کشورهای دارای این فن . عقب نشینی از نگاه امنیتی و ورود به نگاه اقتصادی و مبتنی بر رفاه و آسایش به داخل، تصحیح ساختارهای اقتصادی و شفافیت در آن .شاید بتوان گفت در این حوزه ما نیاز به انقلاب اقتصادی داریم تا بتوانیم آن فساد منتشره در اقتصاد را بزداییم.در سطح مدیریتی زدودن تکثر مدیریتی و تقسیم درست کار در سطوح مدیریتی و مهمتر از آن هماهنگی کامل بین آنها .در سطح مردمی بکار گیری نیروهای کار آمد با جذب آنها در حوزه های اقتصادی اصلاح شده . کمک به اقشار کم در آمد با تولید کار برای آنها . کم کردن مراکز آموزشی که تولید مدرک می کنند و جایگزین کردن مراکز مهارتی و فنی جایگزین آنها.
از قدیم الایام خاک ایران را زرخیز می نامند و ما باید از این پتانسیل خدادادی کمال استفاده را بکنیم . کشاورزی می تواند به عنوان یک پایه اقتصادی در بالابردن اقتصاد کشور به ما کمک کند و از حاشیه‌نشینی کم کند و هم چنین می تواند اقتصاد کشور را از خدمات به تولید شیفت دهد . با کرم خداوند امسال دغدغه آب هم کم شده و سرمایه گذاری دولت روی بخش کشاورزی می تواند یکی از محورهای اقتصادی کشور شود . فساد گسترده ای در این حوزه در بخش تخصیص تسهیلات با کار مزد پایین باید از بین برود و این تسهیلات فقط در جهت گسترش و ارتقا همه بخش های کشاورزی و حوزه های مربوطه قرار گیرد .
در آخر همت مردمان خود کشور است که فکر می کنم با سابقه تمدنی و ریشه های اصیل ملت سازی که در آن وجود دارد می تواند این شاخص ها را جاری سازد .
در آخر با این شعر و امید به تغییر بنیادین در تمام عرصه ها و ارتقا به توسعه پایدار سخنم را به پایان می برم
همت اگر سلسله جنبان شود
مور تواند که سلیمان شود.

99/2/21