شما اینجا هستید: Homeمفاهیم و نظریه هاذهن کوانتومی و روابط بین الملل(بخش اول)

ذهن کوانتومی و روابط بین الملل(بخش اول)

دکتر امیر هوشنگ میرکوشش

علوم اجتماعی کوانتومی به عنوان زمینه ای نوظهور در روابط بین الملل  و بطور گسترده تر ،در علوم اجتماعی مورد بحث قرار گرفته است .  فیزیک کوانتومی ، بر خلاف سایر مباحث علوم فیزیکی که بیشتر با پیشرفت های نظری و اکتشافات در فیزیک همراه است در اواخر قرن بیستم پدیدار شد و به بازنگری های اساسی فرضیات نیوتنی منجر شد. ذهن کوانتومی یا آگاهی کوانتومی به این فرضیه اشاره دارد که فرآیندهای مکانیکی کوانتومی در مغز باعث ایجاد تجربه آگاهانه می شوند.در این مقاله کاربرد  نظریه کوانتومی در مطالعات سیاسی به ویژه در روابط بین الملل مورد توجه قرار گرفته است.

 

مبادله میان علوم اجتماعی و فیزیک کوانتومی

فیزیک کوانتومی فرضیات کلاسیک نیوتنی را واژگون کرد.  کار ماکس پلانک و آلبرت انیشتین نشان داد که نور فوتونی است که گاهی اوقات مانند امواج و گاهی مانند ذرات رفتار می کند.  اما فوتون ها همانطور که تصور می شد همانند ذرات عادی ماده رفتار نمی کردند.  درعوض ، رفتار آنها به وضعیت حوزه ای كه در آن حضور داشتند بستگی داشت.  می توان گفت که فوتون ها در همان موقعیت  در دو وضعیت متناقض به طور هم زمان قرار دارند ، پدیده ای که به عنوان "بر هم نهی"  معروف است.  به طور خلاصه ، فیزیک کوانتومی باعث بهم خوردن بلوک های اصلی ساخت جهان  می شود.

با گفتگوی بین رشته ای به صورت مبادله میان علوم اجتماعی و یک حوزه خاص در فیزیک به نام تئوری کوانتومی یا مکانیک کوانتومی ، می توان تعدادی از کاربرد های بسیار متنوع در علوم اجتماعی کوانتومی را پیشنهاد نمود. علاوه بر این ، تفسیرهای مختلفی در مورد فیزیک کوانتومی از منظر مفروضات هستی شناختی و معرفت شناختی در مورد ماهیت ماده و ارتباط بین مشاهده گر و مورد مشاهده  قابل طرح است .

گروهی از محققان با استفاده از فرمالیسم های ریاضی فیزیک کوانتومی ، به دنبال ارائه مدل های بهتری از روابط پیچیده اجتماعی هستند.  گروه دیگری برای تجدید نظر در روابط اجتماعی و مفاهیم مورد نظر اعمالی که در مفروضات نیوتنی وجود دارد ، به تئوری کوانتوم متوسل می شوند. تمرکز این گروه  شامل دولت ، دموکراسی ، دیپلماسی و مطالعات امنیتی است.  گروه سوم  از محققان تفسیرهای خاصی از نظریه کوانتومی را به عنوان نقطه شروع برای تجدید نظر در هستی شناسی اجتماعی و معرفت شناختی ارائه می دهند .   

رویکردهای گوناگون در علوم اجتماعی کوانتومی ، صریح یا ضمنی ، با ارتباط میان مفاهیم ، مدلها و نظریه های آنها و جهان ، ارتباط برقرار می کند.  از دیدگاه فلسفه علم ، علم کوانتومی اجتماعی ، دقیقاً مانند تعبیرات نظریه کوانتومی ، با یک خط تقسیم اساسی بین رویکردهای واقع گرایانه و ضد واقع گرایانه روبرو است.  مواضع واقع گرایانه فرض می کنند که اجتماع مکانیکی کوانتومی  انگیزه ای برای تجدید نظر اساسی در رویکردها و رویکردهای اجتماعی و نظریه های اجتماعی محسوب می شود . علوم اجتماعی کوانتومی به ناچار سؤالاتی مربوط به مرزها  و وضعیت  رشته ، دامنه و روش های رشته روابط بین الملل و علوم اجتماعی را مطرح می کند.  چنین مباحثی بعضاً به عنوان گزینه ای میان قطبهای افراطی علوم سخت ، از یک سو و علوم انسانی ، از طرف دیگر قرار می گیرد  و علوم اجتماعی کوانتومی را به عنوان روشی کاملاً جدید در علوم اجتماعی در اختیار  قرار می دهد.

الكساندر ونت ، دانشمند مشهور علوم سیاسی و نظریه پرداز روابط بین الملل ، در كتاب خود ، ذهن کوانتومی و علوم اجتماعی ، در مرزهای بین رشته ای درباره هستی شناسی اجتماعی از طریق اصول ضد انعطاف پذیر فیزیك كوانتومی  تجدید نظر نموده است.  هستی شناسی کوانتوم اجتماعی ونت  چنین مطرح می کند که  مغز انسان یک سیستم عامل کوانتومی است ، که توسط مرزهای ارگانیک محافظت می شود و در فرایندهای محاسبات کوانتومی که ما بیشتر آن را حافظه و احساس می نامیم (تجربه) ، پردازش اطلاعات (شناخت) و عمل / آزادی (اراده) بسیار مهارت دارد.    ونت این سه قابلیت كوانتومي ، تجربه ، شناخت و اراده ، را  عناصر تشكيل دهنده نظريه كوانتومي مي داند. کتاب ونت تلاشی جسورانه برای جدی گرفتن انقلاب کوانتومی در فیزیک است.  تا اوایل قرن بیستم ، فیزیکدانان در این ایده نیوتنی مشترک بودند که  اشیاء موجودیتی مستقل از یکدیگر دارند ، که هر شیء تابع قوانین علّی کلی عالم ماده است.  بنابراین ، اشیاء فقط از طریق تماس مستقیم با واسطه محدودیت های مادی می توانند بر یکدیگر تأثیر بگذارند.

این مقاله در چند بخش، به طور کلی  به توصیف و تحلیل نظریه کوانتومی علوم اجتماعی  و به طور خاص به تبیین و تحلیل ذهن کوانتومی و روابط بین الملل خواهد پرداخت .

بخش دوم

تحریریه مجله ایرانی روابط بین الملل