شما اینجا هستید: Homeیادداشتزنان خاورمیانه را دریابید...

زنان خاورمیانه را دریابید...

هدی مرادی: دانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه شاهرود

مبارزه با خشونت علیه زنان در بعضی از مناطق جهان تنها به ارائه آمار و برگزاری همایش هایی در این مورد محدود شده است و اصلاحات در این زمینه بسیار کند پیش میرود. خاورمیانه از جمله این مناطق است که؛ علاوه بر ویژگی های اقتصادی، سیاسی و ساختاری جوامع در حال توسعه آن، جنگ و درگیری های مسلحانه این بحران را دو چندان کرده است. تجاوز و خشونت در جوامع جنگ زده امری عادی قلمداد می شود و اغلب برای طرف های درگیر، تعدی و تجاوز به زنان و کودکان به عنوان یک استراتژی جنگی به حساب می آید و این قانون نانوشته در حال حاضر به ویژه از طرف داعش به خوبی اجرا میشود.  برده داری جنسی در ۳ اوت ۲۰۱۴ توسط داعش رسمی شد و به نام دین به این جنایت وحشیانه خود ادامه دادند. اشغالگران تلاش می کنند با تجاوز به زنان به مردان این پیام را منتقل کنند که آنان ضعیف هستند و توانایی حفظ سرزمین و زنان خود را ندارند. در واقع، جسم زنان تبدیل به قسمتی از میدان جنگ شده است که با استفاده از آن روح مردان را آزرده می کنند و اینگونه قربانیان تجاوز جنسی و خانواده هایشان در تمام مدت زندگی خود، از این مسئله رنج می برند. اغلب اوقات نه تنها دولت ها و خانواده این زنان از آنها حمایت نمی کنند بلکه با طلاق، طرد آنان و گاهی کشتن فرزندانی که نتیجه این تجاوز هستند شکنجه بدتری برای قربانیان می شوند. قاچاق چیان زیادی از این آشفته بازار جنگ های خاورمیانه استفاده می کنند و به قاچاق و فروش زنان و کودکانی که از گرسنگی و بی سرپناهی رنج می برند اقدام می کنند. سازمان ملل و دیگر نهادهایی که داعیه حمایت از حقوق بشر را فریاد می زنند هرچه زودتر باید چاره¬ای برای حل این فاجعه انسانی بیندیشند، هر چند خود این سازمان ها هم در مواردی از جمله گزارشهایی که از درگیریهای داخلی سودان رسیده است به جای درمان و حمایت از زنان قربانی، بار دیگر به آنها تجاوز کرده اند و درد آنها را دو چندان کرده اند.
تخمین زده میشود بیش از 3000 زن که اغلب زنان ایزدی هستند در اسارت داعش به سر می برند و در وضعیت بسیار نابه سامانی هستند. به گفته زنانی که موفق به فرار شده اند، وحشیان داعشی حتی به کودکان 9ساله نیز تجاوز کرده اند و آنها را به عنوان بردگان جنسی و پاداش سربازان خود درنظر گرفته اند. بدون شک حتی اگر این کودکان به خاطر فشار بیش از حد روحی که به آنها وارد شده است دست به خودکشی نزنند آینده ای وحشتناک را پیش رو دارند که سرشار از کابوس های دوران جنگ و تجاوز است. این آینده وحشتناک تنها نصیب این کودکان و زنان نمی شود بلکه کل سرزمین های خاورمیانه را درگیر می کند و بعید نیست ، در آینده  توریسم جنسی به شکلی حاد، در کشورهای جنگ زده منطقه به وجود بیاید. اشغال سرزمین ها و حضور نظامیان درگیر جنگ، به پیشرفت صنعت سکس و افزایش توریسم جنسی کمک وافری می کند. برای مثال حضور نظامیان آمریکایی به هنگام جنگ ویتنام و ارائه خدمات جنسی به آنها باعث شد تایلند به مرکزیت توریسم جنسی تبدیل شود. در کشور فیلیپین نیز در ابتدا روسپیگری و تن فروشی ناشناخته بود اما پس از جنگ های اسپانیا و امریکا روسپیگری در مقیاسی وسیع پایه گذاری شد، زیرا اولا جنگ قبح روابط جنسی بی حد و مرز را در این مناطق از بین برد ثانیا دولت امریکا زنان زیادی را در اختیار سربازانش قرار می داد تا ضمن سرگرم کردن آنها باعث کاهش مشکلات روحی ای که به علت جنگ و دوری از خانواده هایشان درگیر آن بودند، شود برد و مهمتر از آن، فشار بیش از حد اقتصادی و روحی و روانی پس از جنگ باعث شد زنان برای ادامه حیات خود چاره ای جز تن فروشی پیدا نکنند.
بهتر این بود سازمان ملل متحد، 25 نوامبر امسال را مختص مبارزه با خشونت علیه زنان خاورمیانه و درگیر جنگ قرا می داد و جامعه جهانی اقدام و مبارزه ای جدی و غیر از نارنجی کردن پروفایل ها و گردهمایی هایی که تنها به ارائه آمار می پردازند را انجام میداد. شاید آموزش زنان برای دفاع از خود در دوران جنگ کمک زیادی به حل این بحران بکند. مردان باید زنان را در قدرت سهیم کنند و اجازه ندهند دشمن از آنها به عنوان نقطه ضعف و پاشنه آشیلی در جنگ ها استفاده کند. در حال حاضر زنان کٌرد زیادی در جبهه های جنگ با داعش مبارزه می کنند و باعث شگفتی دشمنانشان شده اند. علاوه بر این، تمامی این زنان باید از حمایت مالی و روحی دولتهای خود و سازمانهای جهانی برخوردار شوند و پس از درمان جسمی و روحی آنها باید زمینه برای کسب درآمد اقتصادی سالم فراهم شود تا آینده ای تاریک در انتظارشان نباشد. مردان این قربانیان نقش بسیار مهمی در افزایش امید به زندگی آنها دارند. این مردان باید آموزش ببینند که؛ زنانِ قربانی تجاوز، زنان دشمن و کودکان ناخواسته آنها کودکان دشمن به حساب نمی آیند.

تحریریه مجله ایرانی روابط بین الملل