شما اینجا هستید: Homeیادداشتمسابقه اسلحه سازی هوش مصنوعی ایالات متحده و چین

مسابقه اسلحه سازی هوش مصنوعی ایالات متحده و چین

زهرا شریف زاده عضو هیئت تحریریه مجله ایرانی روابط بین الملل

وقتی جهان مصنوعی تصادم می کنند: مسابقه اسلحه سازی هوش مصنوعی ایالات متحده و چین

مقدمه

مسابقه تسلیحاتی بین قدرتهای بزرگ در طول جنگ سرد ، خصوصاً در مقابل دستیابی به سلاحهای هسته ای ، فضای خطرناکی را ایجاد کرد. در پایان ، مسابقه در نهایت در نتیجه معاهدات کاهش مهار شد. امروز ، مسابقه فناوری هوش مصنوعی (AI) جایگزین مسابقه تسلیحاتی قدیمی جنگ سرد شده است .

به گفته بسیاری از کارشناسان ، کشورها به طور فزاینده ای در حال سرمایه گذاری در فناوری هوش مصنوعی هستند در حالی که به دنبال راه هایی برای استفاده از آن برای اهداف نظامی هستند. این نوع جدید مسابقه تسلیحاتی برای رسیدگی به پیامدهای احتمالی آن نیاز به همکاری فوری دانشگاهیان ، رسانه ها و تصمیم گیرندگان دارد.

برعکس ، تیم هوانگ و الکس پاسکال [1]ادعا می کنند که بحث پیرامون مسابقه تسلیحاتی در مورد هوش مصنوعی واقعیت را منعکس نمی کند و باعث وخامت روابط می شود. این مسائل بر ضرورت کشورهایی که در فناوری هوش مصنوعی برجسته هستند مانند ایالات متحده ، چین و روسیه  بر تمرکز و همکاری  تأکید می کنند .تحولات بسیاری در فناوری هوش مصنوعی رخ داده است که نشان می دهد کشورها آن را به بخشی از مسابقه تسلیحاتی تبدیل کرده اند. به عنوان مثال ، خلاصه گزارش استراتژی هوش مصنوعی وزارت دفاع 2018 ، سرمایه گذاری های چین و روسیه در فناوری های تسلیحاتی AI را برجسته می کند و گامهایی را که باید در چارچوب این مسابقه برداشته شوند ، بیان می کند. علاوه بر این ، بودجه پنتاگون برای تسلیحات AI ، به ارزش دو میلیارد دلار ، و دستورالعمل حفظ رهبران آمریکا در هوش مصنوعی که توسط دونالد ترامپ ، رئیس جمهور آمریکا منتشر شده است ، اهمیت فناوری AI را برای ایالات متحده نشان می دهد.

اخیراً اظهارات مارک اسپر [2]وزیر دفاع ایالات متحده نیز قابل توجه است. اسپر گفت که تهدیدهای فزاینده توسط رقبای قدرت بزرگ مانند چین ، تمرکز بر درگیری با شدت بالا در همه ی سرویس های  نظامی را تضمین می کند. اسپر همچنین بر ضرورت نوسازی ارتش در هوش مصنوعی ، رباتیک ، انرژی هدایت شده و فناوری های فراصوت تأکید کرد . اسپر اظهار داشت: از آنجا كه روسیه و چین به طور فعال در جستجوی راه هایی برای توسعه پتانسیل نظامی خارج از هوش مصنوعی هستند ، ایالات متحده باید تلاش های زیادی انجام دهد تا بتواند با آنها رقابت كند.

به همین ترتیب ، چین نیز به اهمیت AI در سلاح سازی توجه مشابهی كرده است. شی جین پینگ رهبر چین ادعا کرده است که فناوری هوش مصنوعی در آینده به یک رقابت نظامی جهانی تبدیل خواهد شد. از این لحاظ ، چین در سال 2017 گزارش استراتژی هوش مصنوعی را منتشر کرد و ادعا کرد که تا سال 2030 کشور پیشرو در فناوری های هوش مصنوعی خواهد بود.


هدف رهبری جهانی در فناوری AI دارای اولویت استراتژیک بوده و به طور فزاینده ای توسط دولتها در اولویت قرار می گیرد. این مسابقه رهبری شاهد برجسته شدن ایالات متحده ، چین و روسیه بوده است.چین و ایالات متحده در رقابت شدید هستند ، هم سرمایه گذاری های کلانی انجام می دهند و هم تحقیقات و نشریات مربوط به مسابقه هوش مصنوعی را تولید می کنند. در واقع ، ایالات متحده چین را به عنوان بزرگترین رقیب خود در فن آوری های تسلیحاتی AI می داند.فناوری سلاح های AI در مقایسه با سلاح های معمولی و هسته ای منطق متفاوتی دارد. در واقع ، استراتژی های جنگ به دلیل سربازان خودکار رباتیک و سیستم های تسلیحاتی که در دستور کار است تغییر خواهد کرد.

در همین زمینه ، وزارت دفاع آمریكا گزارشی را با عنوان "استراتژی هوش مصنوعی" در سال 2018 منتشر كرد. در این گزارش ، بسیاری از موضوعات ، از جنبه اخلاقی هوش مصنوعی گرفته تا بعد امنیتی ، مورد توجه قرار گرفتند.این گزارش نشان داد که هوش مصنوعی به یکی از مهمترین موارد دستور کار سیاست ایالات متحده در حوزه امنیت تبدیل شده است. به روشی مشابه ، چین به این موضوع اهمیت می دهد و هم استراتژی های سیاسی و هم فناوری را توسعه می دهد.

به نوبه خود می توان گفت که نوع جدیدی از مسابقه تسلیحاتی آغاز شده است. با توجه به این اطلاعات ، ابتدا زمینه مسابقه تسلیحاتی بررسی می شود و سپس موضوع فناوری AI و مسابقه تسلیحاتی مورد بحث قرار می گیرد. سرانجام ، استراتژی های تسلیحاتی AI در ایالات متحده و چین مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد.

پیشینه مسابقه اسلحه

به دنبال توسعه فن آوری های تسلیحاتی و روابط بین الملل مدرن ، کشورها این آرزو را دارند که سلاح ها را کنترل کنند ، موجودی خود را افزایش دهند و تسلیحاتی با فناوری پیشرفته به دست آورند. این مسابقه اولین بار در دنیای مدرن به عنوان رقابت های نگران کننده سلاح های معمولی ظاهر شد.جنگ جهانی اول شاهد رقابت بین انگلیس و آلمان در تعداد کشتی های جنگی بود .مسابقه تسلیحاتی جهانی که تاکنون بر سر سلاح های معمولی برگزار می شد ، یکی از مهمترین موضوعات مهم روابط بین الملل تا آغاز دوره سلاح های هسته ای بود.

مورد توجه قرار گرفتن ماهیت مسابقه تسلیحاتی این است  که توازن قدرت را برای کشورها تعیین می کند. مسئله اصلی دیگر این است که این مسابقه یک معضل امنیتی در روابط بین الملل ایجاد کرد. این معضل
اساساً به این معنی بود که ، همانطور که دولتها بیشتر قدرت خود را در برابر تهدیدها دنبال می کردند ، و چون سایر کشورها نیز به همین ترتیب مسلح هستند ، ایالات نیز تلاش می کردند تا قدرتهای خود را افزایش دهند .در سیستم بین الملل ، مدت ها است که کشورها برداشت خود را از توازن قدرت و تهدیدها با توجه به سلاح های معمولی تعیین می کنند.با اختراع سلاح های هسته ای ، از آن زمان تاکنون پیشرفت چشمگیری در فناوری تسلیحاتی جهان حاصل شده است . در واقع ، دستیابی به سلاح های هسته ای توسط اتحاد جماهیر شوروی پس از ایالات متحده معضل جدیدی را در سیستم بین الملل به وجود آورد.


تهدیدهای مربوط به توازن قدرت در سیستم بین الملل از طریق در اختیار داشتن سلاح هسته ای مشخص شد . کشورها ، از حیث نوآوری نظامی و سلاح های هسته ای (بالستیک ، زیردریایی و غیره) ، از عوامل تعیین کننده مسابقه تسلیحاتی تجدید شده برخوردار بودند. بر خلاف سلاح های معمولی ، تأثیر همه گیر و مخرب سلاح های هسته ای باعث خطرناک تر شدن و مبارزه با تسلیحات جنگی شد. در نتیجه ، آنها گهگاه معاهدات بین المللی مانند پیمان نامه هایی  مانند:منع گسترش سلاح های هسته ای (NPT) ، پیمان نیروهای هسته ای میان برد (INF) و مذاکرات تقلید سلاح های استراتژیک (SALT) ، برای محافظت از امنیت بین المللی و تحمیل محدودیت های تسلیحات هسته ای. این معاهدات بین المللی ، را امضا می کردند که  در مسابقه تسلیحات هسته ای ، روند کندی را آغاز کرده است. علاوه بر این ، توازن ترور و دکترین تخریب متقابل اطمینان یافته در سیستم بین المللی را بازسازی کرده است.

با تحولات فناوری قرن 21 ، تحقیق و تولید وسایل نقلیه مجهز به هوش مصنوعی ، که دارای فرایند تصمیم گیری ناشی از تجارب خودمختار و کسب شده است ، سرعت گرفته است. فناوری هوش مصنوعی منحصر به فرد فرصتی برای توسعه بیشتر فناوری های تسلیحاتی را ارائه داده است.اکنون کشورها هواپیماهای بدون سرنشین ، موشک و سربازان ربات مستقل را در دستور کار دارند. به عنوان مثال می توان به Sea Hunter ، یک ناو جنگی خودمختار آمریکا اشاره کرد و چینی ها یک هواپیمای جنگی بدون سرنشین (UCAV) به نام Ziyan ساختند.

فناوری AI و مسابقه اسلحه

اساسی ترین ویژگی سلاح هایی که با فناوری AI کار می کنند سیستم های خودمختار بودن آنها است. این سلاح های خودمختار به دو دسته مجزا تقسیم می شوند. اولین سیستم هایی است که علیه اهداف تحت کنترل انسان مانند هواپیماهای بدون سرنشین کنترل شده توسط انسان عمل می کنند. سبک دوم دستگاه های خودمختار است که قادر به تصمیم گیری و واکنش به تغییر شرایط بدون دخالت انسان هستند. در حالی که از زمان جنگ جهانی دوم از سیستم های خودمختار استفاده شده است ، این سیستم ها با منطق حسگر ساده کار می کردند. هنگامی که به فن آوری های پیشرفته هوش مصنوعی نگاه می کنید ، سیستمی که می تواند تصمیم گیری کند و سربازان روبات مستقل را قدرت دهد ، در آینده نزدیک امکان پذیر است.

ایلان ماسک [3]، مدیرعامل تسلا و یکی از برجسته ترین چهره هایی که در زمینه فناوری هوش مصنوعی فعالیت می کند ، در یک توییت اظهار داشت: "به نظر من رقابت برای برتری هوش مصنوعی در سطح ملی به احتمال زیاد علت WW3 است." ماسک تنها کسی نیست که نگران عوارض جانبی اثرات پیشرفت فن آوری بر بشریت اگر به روش غلط استفاده شود،باشد. فن آوری های هوش مصنوعی در هنگام انجام سیاست های ملی ، موضوع اصلی برای اولین بار نبودند  اما امروزه به یک موضوع توسعه یافته  و اولویت اصلی تبدیل شده اند.

این اولویت های تعیین شده توسط ایالت ها یک رقابت تسلیحاتی ایجاد کرده است و انتظار می رود این مسابقه در آینده برجسته تر باشد. وجود یک مسابقه تسلیحاتی در هوش مصنوعی دیگر پنهان نیست . در دانشگاه ، رسانه ها و نهادهای دولتی ، مطالعاتی در مورد چگونگی متوقف شدن و مدیریت این مسابقه در مقایسه با دوره های گذشته که فناوری AI ساخته است، ارائه شده است.

در پنج سال گذشته پیشرفت های چشمگیری داشته و به سرعت در حال پیشرفت است. در واقع ، فناوری هوش مصنوعی تغییر کرده است و همچنان بر استراتژی های فناوری ملی امنیتی و نظامی ایالات تأثیر خواهد گذاشت.

علاوه بر این ، بهبود سیستم های رباتیک امکان تبدیل ظرفیت های قدرت نظامی را فراهم می کند .سلاح های دارای فناوری هوش مصنوعی به عنوان ابزاری بسیار قوی در نظر گرفته می شوند. بنابراین ، اگر تغییر در ظرفیت قدرت ایجاد نشودکنترل ، خطرات مسابقه تسلیحاتی تشدید خواهد شد .در حال حاضر مشخص نیست که کدام کشورها سلاحی دارند که از فناوری AI استفاده می کنند. این وضعیت باعث عدم اطمینان قابل توجهی در سیستم بین المللی شده است. تنوع در استفاده بالقوه از هوش مصنوعی در جنگ منجر به عدم اطمینان پیش بینی شده در مقایسه به انواع دیگر  می شود.به عنوان مثال ، فناوری AI می تواند در تانک ها ، موشک ها ، هواپیماهای جنگنده ، زیردریایی ها و فضای مجازی مورد استفاده قرار گیرد .در این زمینه ، گرچه می توان گفت که مسابقه سنتی تسلیحاتی اجتناب ناپذیر بود اما یک عامل قابل کنترل است ، اما جلوگیری از مسابقه تسلیحاتی AI اجتناب ناپذیر است و غیرممکن است.

 استراتژی ایالات متحده در زمینه فناوری سلاح های AI

ایالات متحده و چین دو رقبای برجسته در فناوری هوش مصنوعی هستند.این رقابت در گزارش های منتشر شده و بیانیه های سطح بالا ظاهر شده است و چین به عنوان برجسته ترین رقیب در فن آوری های تسلیحاتی AI توسط ایالات متحده شناخته شده است.

تا سال 2018 ، چین  بیشتر از ایالات متحده در زمینه فناوری هوش مصنوعی هزینه کرده است و طبق گزارش شاخص هوش مصنوعی دانشگاه استنفورد در سال 2019 ، محققان چینی نیز گزارش های آکادمیک بیشتری در مورد فناوری AI منتشر کرده اند. ایالات متحده توجه بیشتری به این تحولات کرده است در این خصوص رئیس جمهور ایالات متحده و پنتاگون گزارش هایی را در این مورد منتشر کرده اند . هدف رهبری جهانی در فناوری هوش مصنوعی به یک اولویت استراتژیک تبدیل شده است ، واقعیتی که هم برای دولت ها و هم برای شرکت ها قابل توجه است.

 

 

 

 ایالات متحده در حال توسعه  ی  استراتژی های بسیاری از جمله افزایش همکاری در بخش دولتی و خصوصی ، افزایش سرمایه گذاری ها و توسعه سیاست هایی برای دفاع از خود در برابر تهدیدات هوش مصنوعی است.در این زمینه ، استراتژی های مشخص شده در سند "برنامه استراتژیک تحقیق و توسعه ملی هوش مصنوعی" توسط کاخ سفید در سال 2016 منتشر شده و مورد بررسی قرار می گیرد.

 ابتدا سرمایه گذاری بلند مدت در تحقیقات هوش مصنوعی به عنوان یک استراتژی معرفی شد. رویکرد اصلی این استراتژی توسعه دانش فناوری AI با سرمایه گذاری بیشتر برای به حداکثر رساندن اثربخشی آن بود. در این سند ، که ارتباط مستقیمی با سلاح های خودمختار ندارند، استراتژی های دیگر نیز ذکر شده است.با این حال ، موضوع سرمایه گذاری در فناوری هوش مصنوعی ، که اساس آن را تشکیل می دهد ، مهمترین عنصر بود. علاوه بر این ، مسیر بسیاری از استراتژی های ارائه شده در مورد فناوری هوش مصنوعی ، به ترتیبی تعیین شد که رئیس جمهور آمریکا ترامپ به عنوان "دستور ریاست جمهوری برای حفظ رهبری آمریکا در هوش مصنوعی در سال 2019 امضاء کرد.اولاً ، پرزیدنت ترامپ ضرورت تمرکز ایالات متحده بر حفظ تأکید طولانی مدت و قوی خود بر تحقیقات و توسعه اساسی را برجسته کرد

در مرحله اول ، پرزیدنت ترامپ ضرورت تمرکز ایالات متحده بر حفظ تأکید طولانی مدت و قوی خود بر تحقیق و توسعه اساسی (تحقیق و توسعه) در زمینه هوش مصنوعی را برجسته کرد. این کار با هدایت ابتکارات سرمایه گذاری برای تحقیق و توسعه هوش مصنوعی برای اولویت قرار دادن سرمایه گذاری های هوش مصنوعی در مطالعات تحقیق و توسعه از طریق سازمان های فدرال انجام شد. وی اظهار داشت که این سرمایه گذاری ها موجب تقویت و توسعه صنایع ، دانشگاه ها و سیستم تحقیق و توسعه کشور می شود. وی همچنین در حکم ریاست جمهوری اشاره کرد که هزینه های هوش مصنوعی فدرال به جدیدترین و برجسته ترین ایده هایی که می توانند به طور مستقیم به نفع مردم آمریکا باشد ، اولویت خواهد داشت مطابق دستور ریاست جمهوری ، آژانس ها "داده ها ، مدل ها و منابع محاسباتی فدرال را برای پرورش اعتماد عمومی و افزایش ارزش این منابع برای کارشناسان تحقیق و توسعه هوش مصنوعی در دسترس کارشناسان ، محققان و صنایع هوش مصنوعی آمریکا قرار می دهند."

دولت آمریكا همچنین به لزوم حفظ مزیت هوش مصنوعی از طریق تماس های بین المللی اشاره كرد. ترامپ اظهار داشت ، ضمن حمایت از AI و گشودن بازارهای صنایع AI آمریکا ، ایالات متحده مصمم است برای ترویج یک فضای بین المللی که این فناوری را قادر می سازد بر اساس ارزش ها و منافع مردم آمریکا توسعه دهد. علاوه بر این ، دفتر ریاست جمهوری ایالات متحده اظهار داشت: "دولت ترامپ متعهد به ارتقا یک محیط بین المللی است که از تحقیق و توسعه هوش مصنوعی پشتیبانی می کند  وصنایع هوش مصنوعی ضمن اطمینان از توسعه فناوری به روشی منطبق با ارزشها و منافع ملت ما بازارهایی را برای آمریکایی ها باز می کند.آژانس های فدرال همچنین برنامه عملیاتی را برای محافظت از مزیت ایالات متحده در هوش مصنوعی و فناوری برای این کشور تهیه و اجرا می کنند که منافع امنیت ملی و اقتصادی ایالات متحده در برابر رقبای استراتژیک و دشمنان خارجی است.

این بیانیه مشابه آنچه در سند تهیه شده توسط وزارت دفاع ایالات متحده ذکر شده است. به طور خلاصه ، ایالات متحده تشخیص می دهد که یک رقابت بین المللی در هوش مصنوعی وجود دارد. با این حال ، ایالات متحده دوست دارد با حمایت متحدان خود برتری کسب کند

 

 

 در  گزارش بخش "پیشرو در اخلاق نظامی و ایمنی هوش مصنوعی"  تهیه شده توسط وزارت دفاع ایالات متحده ، تمرکز بر روند بودجه ، مسائل امنیت ملی ، تهدیدات بین المللی ، و همچنین سیاست های هوش مصنوعی  چه در داخل و چه در سطح بین المللی ، همه مهم است. علاوه بر این ، استراتژی هایی برای توسعه فن آوری های تسلیحاتی و مدیریت تسلیحات معرفی شده است.علاوه بر تلاش های ایالات متحده برای ایجاد یک سیاست رسمی ، ابتکارات AI برای سلاح های نظامی مانند "DARPA" و "ATLAS" همچنان ادامه دارد . ایالات متحده با استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین که در افغانستان و عراق مورد استفاده قرار گرفت ، تجربه ارزشمند فناوری سلاح AI را به دست آورد. هدف از افزایش تجربه ،از این سلاح های خودمختار، به سطوح  بالاتر نیز دست یافتند به طوری که ایالات متحده استراتژی فناوری سلاح AI خود را بر اساس "توازن قدرت" و "تهدید امنیت ملی" تدوین کرده است. در سخنان سیاستمداران ایالات متحده و اسنادی که توسط نهادهای برجسته تهیه شده تأکید می شود که عقب ماندن در این مسابقه تسلیحاتی برای ایالات متحده غیر قابل قبول است.

عناصر استراتژیک مربوط به این موضوع به طور  ویژه ای برجسته شده است. ایالات متحده با پی بردن به جدیت بلند پروازهای چین و روسیه در مورد AI ،ایالات متحده بمنظور  فناوری پیشرفته سلاح برای رفع این تهدیدها و پویایی مسابقه تسلیحاتی جدید. هدف خود را توسعه می دهد.این قابل درک است که ایالات متحده ، که تجربه قابل توجهی در مسابقه تسلیحاتی در طول جنگ سرد داشته است ، آماده است تا اقدامات استراتژیک لازم را در محدوده تجزیه و تحلیل هزینه و سود انجام دهد. اسناد آماده شده ایالات متحده ثابت می کند که دانش و یک نقشه راهبردی راهبردی با ظرفیت بالا مورد نیاز برای فناوری و رقابت هوش مصنوعی لازم است و  پیش بینی می شود که ایالات متحده برنامه استراتژیک خود را در این مسابقه تسلیحاتی که در حال حاضر پایانی برای آن وجود ندارد ، بیشتر توسعه دهد.

 استراتژی چین در مورد فناوری سلاح های AI

طبق داده های مرکز امنیت و فناوری نوظهور ، داده های دولت ایالات متحده و دولت بلومبرگ ، چین اکنون در زمینه فناوری هوش مصنوعی بیش از ایالات متحده هزینه می کند ، اما این هزینه ها عمدتا به بخش دفاعی هوش مصنوعی اختصاص داده نمی شود. در سال 2018 ، در حالی که ایالات متحده 5.9 میلیارد دلار برای فناوری AI هزینه کرده است ، 4.9 میلیارد دلاربه بخش دفاع اختصاص داده شد. برعکس ، چین 8.4 میلیارد دلار برای هوش مصنوعی هزینه کرد ، در حالی که 2.7 میلیارد دلار برای بخش دفاعی هوش مصنوعی در سال 2018 اختصاص داده شده است. علی رغم این تفاوت ، چین استراتژی ها و روش های زیادی را در فناوری نظامی AI انجام داده است.

در واقع ، ارتش چین بیش از حد بر هوش مصنوعی تمرکز کرده است. این استراتژی شامل دولت مرکزی ، شرکت های داخلی و تجارت بین المللی است.چین قصد دارد فن آوری هوش مصنوعی خود را بفروشد و برنامه های خود را برای دستیابی به موفقیت تجاری در صنایع مرتبط با هوش مصنوعی ایجاد کند. در رمزگشایی هوش مصنوعی چین ، جفری دینگ [4]، رهبر چین برای برنامه برنامه ریزی هوش مصنوعی در دانشگاه آکسفورد ، ادعا می کند که تولید ناخالص اصلی صنعت هوش مصنوعی چین و تولید ناخالص صنعت مربوط به هوش مصنوعی ممکن است به ترتیب از 22.5 میلیارد دلار و 150.8 میلیارد دلار افزایش یابد. این می تواند چین را به یکی از پیشرفته ترین کشورها در این بخش تا سال 2020 تبدیل کند.

 

علیرغم هدف چین برای ایجاد یک رابط کاربری انسان و ماشین و استفاده کامل از فرصت های ایجاد شده توسط هوش مصنوعی ، رهبران این کشور تأکید کرده اند که این کشور نیاز به هم افزایی بین
صنعت غیرنظامی و ارتش )یا همان چیزی که به عنوان ادغام نظامی و نظامی شناخته می شود(  هستند. این بدان معنی است که علم و فناوری در بخش غیرنظامی باید به نوآوری و توسعه برای ارتش کمک کند.
از این گذشته ، هوش مصنوعی یک فناوری استفاده دوگانه است. به عنوان مثال ، الگوریتم های تشخیص چهره می توانند برای شناسایی انسانهایی که به فروشگاه می روند و همچنین شناسایی فعالیت های تروریستی با استفاده از پهپادها طراحی شوند .دو سازمان تحقیقاتی مستقر در پکن که به سرعت در حال استفاده از هوش مصنوعی و فناوری مربوطه هستند ، تشکیل شده اند. اینها مرکز تحقیقات سیستم های بدون سرنشین (USRC) به رهبری یان یی[5] و مرکز تحقیقات هوش مصنوعی (AIRC) به سرپرستی دای هوادونگ[6] هستند. هر  کدام از این سازمان ها در اوایل سال 2018 تأسیس شد و اکنون هر یک از آنها حداقل 100 کارمند تحقیقاتی دارند که آنها را در زمره بزرگترین و سریعترین سازمانهای تحقیقاتی AI در جهان قرار می دهد.

علاوه بر این ، شورای دولتی چین برنامه ملی نوآوری علمی و فناوری را در دوره برنامه پنج ساله سیزدهم در سال 2016 منتشر کرد. این امر به ویژه هوش مصنوعی را به عنوان عامل اصلی  رشد فناوری اطلاعات نسل بعدی تعیین می کند و تأکید می کند که تلاش برای ایجاد یک صنعت مدرن سیستم فناوری باید بر "توسعه تعامل طبیعی انسان و کامپیوتر" تمرکز کند.

در حال حاضر ، هوش مصنوعی به بخشی اصلی از برنامه "Deep Blue" چین تبدیل شده است که برای حفاظت از امنیت ملی و منافع استراتژیک با فناوری پیشرفته استراتژیک طراحی شده است.بر اساس  گزارش  نوزدهمین کنگره ملی CPC ، تعهد چین را در   تولید کننده با کیفیت و توسعه تولید پیشرفته و ارتقاء ادغام بیشتر اینترنت ، داده های بزرگ و هوش مصنوعی با اقتصاد واقعی را برجسته کرد. چنین انگیزه ای نشان می دهد که هوش مصنوعی به یک استراتژی ملی اصلی و  مهم  در تحول صنعتی چین تبدیل شده است. از این رو ، چین اهمیت زیادی به هوش مصنوعی می دهد و زمینه های مختلف آن را به طور مستقل تقویت می کند .با توجه به سیستم های بدون سرنشین مستقل ، چین در حال تحقیق در مورد خودروهای بدون سرنشین مستقل هوا ، زمین ، سطح و زیر دریا (AUV) ، مشابه ایالات متحده است. از نظر AUV های هوایی ، چین دستاوردهای قابل توجهی داشته است ، به ویژه هنگامی که صحبت از هواپیماهای بدون سرنشین می شود. چین موفق به پرواز 119 انبوه هواپیماهای بدون سرنشین در ژوئن 2017 ، شکستن رکورد 103 هواپیمای بدون سرنشین در آمریکا شد که همگی از سیستم هایی برخوردار بودند که هواپیماهای بدون سرنشین را قادر به برقراری ارتباط با یکدیگر می کردند.

TYW-1 و ASN-216 دو مدل پهپاد چینی هستند که با کمک AI اکنون می توانند به صورت نیمه خودکار کار کنند. در حال حاضر ، هر دو ASN-216 و TYW-1 می توانند بدون دخالت انسان پرواز و فرود بیایند ، و هدف دوم حتی می تواند با حداقل دخالت انسان ، هدف را شناسایی و حمله کند.

وقتی صحبت از وسایل نقلیه سطحی بدون سرنشین می شود ، Sea Fly مثالی است که باید ذکر شود. در حال حاضر ، Sea Fly می تواند بیاموزد که چگونه بدون دخالت انسان از موانع جلوگیری کرده و با استفاده از الگوریتم هایی که به Sea Fly اجازه می دهد اقدامات خود را بر اساس ارزیابی خود از شرایط دریا ترتیب دهد ، بهبود می یابد.

 سرانجام ، در مورد پیاده سازی AI در قوانین ، هیئت چین در گروه کارشناسان دولتی سازمان ملل در مورد قوانین در سال 2018 گفت که آنها نتیجه گیری پروتکل جدید را  که در اصل استفاده از سیستم های سلاح کشنده کاملاً مستقل قبول می کنند.

نتیجه:

فناوری هوش مصنوعی یکی از مهمترین پیشرفتهای قرن بیست و یکم در نظر گرفته شده است. امروزه از فناوری AI در صنایعی مانند صنعت اتومبیل سازی ، آموزش ، بهداشت و دفاع و غیره استفاده می شود. به همین دلیل ، دولت ها در حال تدوین سیاست ها و استراتژی هایی برای کنترل و پیشگویی هوش مصنوعی بوده اند.

فناوری نظامی هوش مصنوعی خصوصاً در کانون توجهات قرار می گیرد زیرا شامل موضوعات حساس مانند تخلفات حقوقی  ناشی از استفاده  سلاح  اتوماتیک و مسابقه تسلیحاتی است. بنابراین ، تحقیقات هوش مصنوعی چند بعدی در حوزه نظامی به طور منظم توسط قدرت های مختلف مرتبط انجام شده است.

دو کشور بزرگ در سیستم بین الملل ، ایالات متحده و چین ، در زمینه تحقیقات هوش مصنوعی در زمینه نظامی ، بیش از رقابت مستقیم ، برجسته هستند. هر دو کشور هوش مصنوعی را به عنوان یک اولویت در نظر می گیرند. این انگیزه در اظهارات سیاستمداران و نهادها نیز در پیشرفت فنآوری  هوش مصنوعی منعکس شده است.

استراتژی های فناوری AI هر دو کشور دارای مزایا و معایب مختلفی  به ویژه در مورد تسلیحات هستند.هزینه های ایالات متحده برای سلاح های هوش مصنوعی بیشتر از چین است. با وجود این وضعیت ، کل بودجه هوش مصنوعی چین از بودجه ایالات متحده بیشتر است.در حقیقت ، نباید فراموش کرد که از فناوری عمومی AI می توان در زمینه نظامی نیز استفاده کرد. اگرچه داده های مربوط به مسابقه تسلیحاتی AI محدود است ، اما به نظر می رسد که هر دو کشور وجود این رقابت ضمنی را می پذیرند و اقدامات بعدی خود را برنامه ریزی می کنند. بنابراین ، کشورها باید گرد هم آیند و مذاکرات مربوط به آینده مسابقه تسلیحاتی AI را آغاز کنند.

در غیر این صورت ، جهان ممکن است با انواع جدید و خطرناک تری روبرو شود. کشورها می توانند و باید با محدود کردن استفاده از فناوری سلاح های AI از امنیت بین المللی محافظت کنند. همانطور که کشورها در مرحله  تنش زدایی از جنگ سرد توانستند به مهار تسلیحاتی دست یابند ، آنها باید اقدامات لازم را برای تنظیم تسلیحات AI انجام دهند.

 تحریریه مجله ایرانی روابط بین الملل

 

[1] Hwang and Alex Pascal.

[2] Mark Esper

[3] Elon Musk

[4] Jeffrey Ding

[5] Yan Ye

[6] Dai Huadong