شما اینجا هستید: Homeسخن سردبیرقدم بعدی در توافق برجام،"تعامل یا تقابل"

سخن سردبیر

قدم بعدی در توافق برجام،"تعامل یا تقابل"

سیده مسعوده میر مسعودی

زمانی که توافق برجام بین ایران و 5+1 منعقد شد بنظر اکثر تحلیل گران حوزه روابط بین الملل، جزو توافق های بی همتا  در یک دیپلماسی جمعی و گسترده در جهان بود ولی با این حال عمر این توافق کوتاه بود وبا خروج آمریکا در چند ماه اخیر این توافق وارد دست اندازهای  شدیدی شده است .با خروج آمریکا با اینکه متحدان اروپایی، ادعای حفظ آن را داشتند و این موضوع  هم به مرور زمان نشان داد که نمی تواند راهکار حل مسئله برجام در حفظ آن باشد،هم اکنون برجام در لبه پرتگاه قرار  دارد .سوال کلیدی در ایجاداین است  که چه باید کرد؟ "تعامل" یا" تقابل". سیاست تعامل و تقابل در طول تاریخ دو گزینه سخت برای انتخاب بوده و نشان داده که خیلی از بازیگران بین المللی در این راه موفق نبودند و زمانی انتخاب آسان می شود که گزینش  بین این دو راه باید بر اساس منافع ملی آن بازیگر  پایه ریزی شود .

موریس دوورژه» نویسنده فقید فرانسوی در کتاب «اصول علم سیاست» سیاست را دارای چهره یی «ژانوسی» دانسته است؛ بدین معنا که از نظر وی سیاست همیشه و در همه جا پدیده یی دو وجهی است: رویی به سمت تضاد و رویی به سوی همگونی دارد.منازعه یا تقابل در جاهایی گریز ناپذیر است و نمی توان با نگاه طرد به آن نگریست. مصالحه یا تعامل مبتنی بر همگرایی در عرصه ی سیاست است که با دیپلماسی آمیخته است. در این زمینه جمله معروفی است که «پایان دیپلماسی آغاز جنگ و پایان جنگ آغاز دیپلماسی است.»

در زمینه تعامل شاید بتوان از «کانت» فیلسوف برجسته ی آلمانی که معروف به «فیلسوف صلح» است، نام برد. نظریه ی صلح پایدار کانت حرکت به سوی عقلانیت بوده و در سایه  شکوفایی این عقل، آزادی و فضیلت گره می خورند و اراده ی آزاد انسانی محقق می شود.حال با این مقدمه از این دو سیاست ، گزینش عقلانی برای ایران در مسئله برجام  باید در کدام جهت باشد ؟

 جواب سوال  گزینش باید در جهت حفظ منافع ملی ایران باشد.ایران در حال حاضر کشوری متزلزل از نظر اقتصادی و اجتماعی و .. است و همین باعث اعتراضات مردمی به مطالبات معیشتی شده است که هرروزه صف معترضین به حداقل استاندارد های اقتصادی طولانی تر می شود .پس ایران در تصمیم گیری  در موضوع برجام باید کاملا سیاست داخلی خصوصا در حوزه اقتصاد محور اصلی خود قرار دهد .

دومین موضوع در منطقه است که هم اکنون تمام بازیگران منطقه ای و فرامنطقه ای در خلاف جهت ایران قدم بر می دارند پس باید در تصمیم گیری برای برجام این موضوع در منطقه را نیز بیشتر توجه کند.و مهمترین موضوع ،ایران در حال حاضر نیاز به کمی عقب نشینی برای سیاست های اقدامی  خود  در برجام دارد چون شرایط داخلی و خارجی ،تقابل با جهان را بر نمی تابد و عوارض جبران ناپذیر ی  برای آینده ایران دارد.

در آخر امیدوارم تصمیم گیران کلیدی ایران بتوانند در این برهه زمانی در موضوع برجام ، گزینش عقلانی و در جهت کسب منافع ملی و مردم ایران قدم بر دارند .

 97/3/17